Verslag: Hof van Busleyden

Het Hof van Busleyden is een stadspaleis in Mechelen in vroege renaissancestijl, gebouwd begin 16e eeuw voor Jeroen van Busleyden. Zwaar geteisterd tijdens Wereldoorlog I onderging het gebouw een grondige restauratie tijdens de jaren 1930.

Het museum heeft zijn best gedaan om een en ander bijeen te brengen van het Mechelen van vroeger, vooral onder het bewind van Margareta, de tante van Keizer Karel.
De niet overvolle kamers maakten het bezoek aangenaam.

Het allermooiste zijn de in detail gemaakte wandtapijten en de “verborgen hofjes”, met velerlei fijne bloemen en andere handwerkjes en met allerlei relikwieën. Je kan nog een zaaltje bezoeken met de schilderijen van de Grote Raad, de ontploffing van de Zandpoort en enkele beeldjes religieuze kunst. Ook een lege zaal waar je een half-vergane muurschildering kunt bewonderen.

Klik op de foto voor meer prachtig beeldmateriaal

Proficiat aan de gepassioneerde gidsen! Na het bezoek konden zij die dat dit nog wensten iets eten in de SAVA.

Verslag shortski 2020

Een lichte vorm van paniek ontstond ongeveer een week voor het vertrek, geen of weinig sneeuw op de skipiste.  Een niet te missen onderdeel op een shortski weekend. Dit dwong tot een mail naar alle betrokken deelnemers aan dit evenement, met een waaier aan voorstellen en uitwijkmogelijkheden. Moet zijn dat de sfeer goed is, op een, niet te wijten aan de sneeuw afzegging, trok iedereen richting La Bresse. Weergoden kunnen soms raar uit de hoek komen, een laag sneeuw uitgestrooid op de hoogste toppen van de Vogezen op dinsdag zorgde ervoor dat de eerste ski dag al niet in het water viel. De geslierde blauwe lucht op de foto’s zorgde voor wat ongeloof.

Een witte streep gleed langs de flanken naar beneden, de skiërs volgden het goede voorbeeld. Niet alle pistes waren open, in dit geval een gevoel van veel winst, gezien de voorspellingen. Op en af zonder al te veel wachttijden aan de liften. De plaatselijke bevolking was hier dankbaar voor en zorgde als tegenprestatie voor een aangepaste opstapsnelheid aan de lift als de Weerdse groep terug de berg op wilde.

Het hotel bevind zich op 735 meter, geen sneeuw op deze hoogte. De wandelaars konden hierdoor de wandelwegjes volgen, de sneeuwraketten werkloos achtergelaten in de bergruimte. Het is wel zo dat de uitdaging iets groter is dan. Het wegje achter het hotel leek zacht omhoog te gaan. Was ook wel zo, zijnde dat het 400 hm zo verder ging, een aangepast tempo, de beroemde Zwitserse pas, was aangenaam om de hoogte te overwinnen. Het uitzicht en het meertje waar we naartoe gingen zeker de moeite.

Zaterdag, een zoveelste warme sneeuwloze dag was er iets teveel aan voor de arme kanonnen. Geen kruid tegen gewassen. Het stadje Colmar en de burcht van Haut-Koenigsbourg als alternatief aangeboden, kreeg hierdoor veel belangstelling. Het uitzicht op de toren overweldigend en tintelend. De stad gezellig en sfeervol. Heimwee voor het sneeuwkanon, de liefde voor het gewone kanon leek iets groter dan. Een binnenaanzicht was belangrijk genoeg voor de gevoelige plaat.

Nog een dikke merci voor de Luc DR voor de weeral prachtige organisatie.  Zijn weerkerende Quiz een niet te missen onderdeel op het weekend. Weten we tenminste welke inwoners de bijnaam “ezels” met zich meedragen!